ایشون در 100 سال پیش گیر کردن
|
||||
| محمدرضا عیوضی | دل خوش سیری چند؟ |
|
پنجمین آلبوم محمدرضا عیوضی به نام دل خوش سیری چند توسط شرکت لوح مهر به بازار عرضه شد. پخش این آلبوم را ایران گام انجام داده است. پیش نقد: آلبوم پنجم محمدرضا عیوضی با فاصله بسیار زیاد 6 ساله با آلبوم چهارم (یه روز برفی ) به بازار عرضه شد! عیوضی که پس از موفقیت با ساسان جمالیان به سراغ برادران دهبستی رفت و پس از آن تجربه ای با امیر جاویدان داشت و در هیچ کدام از دو مجموعه موفق نبود و در مجموعه چهارم خود هم با شاهرخ پورمیامین نتوانست خود را بازیابی کند، این بار به سراغ ایلیا منفرد رفت و آلبومی را با او کلید زد تا هم از خلاقیت های ایلیا بهره ببرد و هم نام او را به عنوان وزنه تبلیغاتی دیگر همراه داشته باشد. ولی تا امروز که فیدبک مناسبی از آلبوم خود نگرفته است. آلبوم دل خوش سیری چند؟ کاری جدید است ولی نه در موسیقی بلکه فقط برای محمدرضا عیوضی. استفاده از کاور قطعات لاتین و موسیقی روز آمریکا به صورت مستقیم و بدون هیچ تغییری و نوشتن نام ایلیا به جای آهنگساز، نشان می دهد که ایلیا منفرد بعد از 10 سال هنوز یک هنرمند حرفه ای نیست! لازم نبود جمله برگرفته از ... را بنویسد و کافی بود به خط تیره ای در مقابل نام آهنگساز اکتفا می کرد! در هر صورت انتظار نمی رود که عیوضی حتی با این آلبوم اکتیو بتواند خود را همانند اواخر دهه هفتاد بار دیگر در سطح اول موسیقی پاپ مطرح کند. اینسرت: طرح روی جلد آلبوم عکسی بزرگ و شیک از محمدرضا عیوضی در زمینه سیاه است. مبل قرمز روی جلد، اینسرت آلبوم را به طراحی قرمز و سیاه تبدیل کرده است. نام خواننده با فونتی بزرگ نوشته شده است و نام آلبوم با فونت ریزتری در زیر آن نوشته شده است. در پشت جلد آلبوم، اطلاعات کامل قطعات و دست اندرکاران نوشته شده است. در کنار آن عکسی از خواننده نیز چاپ شده است. اطلاعات آلبوم: آلبوم دل خوش سیری چند دارای 10 تراک است. آهنگسازان این 10 تراک، ایلیا منفرد، علی ثابت، محمدرضا عیوضی و محمدرضا چراغعلی هستند. تظیم ها از ایلیا منفرد، علی ثابت و محمدرضا چراغعلی است. ترانه ها از ایلیا منفرد، طهمورث پورشیر محمدی و طبیب اصفهانی است. نام هیچ نوازنده ای هم در این آلبوم وجود ندارد! که با توجه به حضور دکتر چراغعلی حدس بدون نوازنده بودن آلبوم درست نیست! گویا اینسرت ها هر روز اطلاعات کمتری به مخاطب ارائه می کنند! اطلاعات قطعات: ( قطعاتی که نام ترانه سرا، آهنگساز و تنظیم کننده برای آنها ذکر نشده است، کاری از ایلیا منفرد است. ) قطعه اول ( بانو ) موسیقی زیبای ابتدایی که دقیقا از آهنگی خارجی گرفته شده و حتی تنظیم آن با سمپل های همان تراک انجام شده است. در واقع کاوری بیش نیست! قطعه ای اکتیو با ریتم سریع، ترانه ای که روی ملودی سروده شده است و هماهنگی خوبی با آن دارد. اجرای محمد رضا عیوضی بسیار خوب است و از او انتظاری جز این نیست. این قطعه را ایلیا و عیوضی با هم اجرا کرده اند که باعث زیباتر شدن قطعه هم شده است. دلیل اینکه ایلیا نام خود را به عنوان آهنگساز هم نوشته مشخص نیست! گروه کر به طور متوالی و در قسمت های مختلف پاسخ خوانندگان را می دهد. قطعه دوم ( آواره ) با صدای باران و گیتار آغاز می شود. خواننده ترانه زیبای قطعه را به اجرا می کند و در قسمت های مختلف اوج های نسبی می گیرد. اجرای عیوضی خب است و وسعت صدای او در این قطعه کمابیش مشخص می شود. ریتم موسیقی کند است و تنظیم به صورت دیجیتالی و پر قدرت انجام شده است. صدای باران و رعد و برق در قسمت های مختلف شنیده می شود. کرال هم در قسمت های بی کلام شنیده می شود. ( مثل اشکی روی گونه دیگه می رم از این خونه ... مثل برگی رها در باد می رم از خاطره و از یاد ... مثل شمعی که در باده مثل سروی که افتاده ... مثل آواره ای ویلون با دلی خسته و ویرون ... مثل قایق رها در باد با چشمی خسته و پر آب ... من میرم ... ) این تراک یکی از زیباترین کارهای آلبوم است. تنظیم مناسب و ملودی زیبا و ترانه خوب قطعه، با خوانندگی و صدای رسا و خوب عیوضی کاری زیبا را عرضه کرده است. قطعه سوم ( باور کن ) با آهنگی تکنو آغاز می شود. کلام انگلیسی ابتدایی که ظاهرا (let baby light) است، قطعه ای متفاوت در کارهای عیوضی و فاصله دار با سبک قبلی او را عرضه کرده است! پس از یک دقیقه ای موسیقی پر قدرت و اکتیو ابتدایی که ظاهرا کاور دیگری است، خواننده به آرامی در زمینه ریتم تند موسیقی می خواند. اجرای خواننده احساسی است و تضاد زیبایی بین اجرا و موسیقی تراک بوجود آمده است. تنظیم دیجیتالی قطعه خوب کار شده است. ترانه که مشخص است به ملودی خورانده شده است، معمولی است. در قسمت های مختلف کلام انگلیسی تکرار می شود و گروه کر هم قسمت هایی از ترانه را اجرا می کند. قطعه چهارم ( رنگین کمان 2 ) با ترانه طهمورث پور شیر محمد و آهنگ علی ثابت و عیوضی و تنظیم علی ثابت. محمدرضا عیوضی تلاش کرده تا با این قطعه به مخاطبان خود یادآوری کند که او همان خواننده محبوب رنگین کمان است. ترانه ای نه چندان زیبا که تلاش شده تا از کلمات اصلی که در ترانه رنگین کمان بود استفاده کند. ملودی آرام و حسی با تنظیمی خوب و زیبا که خواننده به آرامی ترانه را اجرا می کند. سارا نائینی در این تراک همخوان است و کرال در قسمت های بی کلام را نیز انجام می دهد. ( من همون رنگین کمونم که باهاش عشقو شناختید دلخوشی هاشو شنیدید با صداش ترانه ساختید هم قطارای صمیمی من همون رنگین کمونم همه نگفته هامو واسه شما می خونم شهر شب هنوز همون شهر شبه که تمومه غصه هامو می شنید ... ) در واقع در این ترانه خواننده داد می زند : من همان محمدرضا عیوضی خواننده ترانه رنگین کمون سال 78 هستم!! قطعه پنجم ( دیگه زنگ نزن ) با صدای زنگ موبایل نوکیا آغاز می شود و کم کم صداهای دیگر با ریتم زنگ موبایل اضافه می شود و رینگ تون را در خود محو می کند. موسیقی ریتم سریعی می گیرد و خواننده به کندی روی موسیقی می خواند. پس از اجرای قسمت اول، خواننده همگام با ریتم سریع می خواند: ( دیگه زنگ نزن چنگ به دل تنگ نزن شیپور عشق و آشتی را تو میدون جنگ نزن ... ) این دو مصرع بیش از 10 بار تکرار می شود! ملودی به طور پی در پی کند و تند می شود. اجرای خواننده هم به طور متوالی مطابق ملودی آرام و تند می شود. تنظیم کار خوب انجام شده وشائبه ی کپی در مورد این کار هم وجود دارد! ترانه نه چندان زیبای قطعه به ملودی به زور خورانده شده است و این شائبه را بیشتر به واقعیت نزدیک می کند! قطعه با رینگ تون ابتدایی پایان می یابد. قطعه ششم ( بازی ) با صدای دیجیتالیزه خواننده آغاز می شود. صدای بانجو ساز محلی تگزاسی، اولین صدای سازی است که به گوش می رسد و به سرعت ریتم سریعی می گیرد. خواننده مطابق با ریتم شروع به اجرا می کند. صدای خواننده به گونه ای است که ظاهرا از نقطه دورتری به گوش می رسد. این اولین بار است که صدای بانجو در تراکی فارسی بکار گرفته شده است. ولی این قطعه کاور یک کار معروف خارجی است که توسط آقای ایلیا منفرد بدون هیچ تغییری و با نام ایشان!!!! مورد استفاده قرار گرفته است. قطعه اول نیز از همان آهنگساز بوده و ایلیا سه یا چهار قطعه را از یک آهنگساز خارجی کپی کرده است! ترانه این قطعه نیز به ملودی خورانده شده است! البته این کار بهتر از کار قبل انجام شده و ترانه بدی نیست. آقای کپی کار آهنگ و تنظیم و ترانه این قطعه همراه با بانجو را به خوبی با هم هماهنگ کرده است. قطعه هفتم ( افسانه خوشبختی ) با ترانه طهمورث پورشیر محمد و آهنگ و تنظیم محمدرضا چراغعلی. موسیقی زیبا و شاد ابتدایی ریتم سریعی می گیرد و به سرعت فضا را به 6 و 8 تبدیل می کند. ویولن در قسمت های بی کلام و قطعه ای در حال و فضای کارهای قبلی عیوضی است. ترانه ی زیبای قطعه و تنظیم مناسب و خوب دکتر چراغعلی، فضایی متفاوت با قطعات قبلی ایجاد کرده است. قطعه هشتم ( دل خوش سیری چند ) فضای ابتدایی دیجیتالی است و کمی وهم آلود که ریتم نستبتا تندی هم دارد. صدایی شبیه نی قطعه را جلو می برد تا پس از یک دقیقه و 10 ثانیه خواننده شروع به ترانه معمولی می کند. ملودی قطعه زیباست و تنظیم هم فضای مناسبی برای کار مهیا کرده است. خواننده به خوبی از اجرای قطعات مختلف آلبوم بر آمده است. البته صدا در این تراک هم متفاوت از کارهای قبلی به گوش می رسد که به نظر می رسد کمی تحت تاثیر فیلتر بوده است. در مورد این تراک هم شائبه کپی وجود دارد! اجرای خواننده با تحریرهای خاص خواننده (کشیدن کلمات انتهایی که شیوه اصلی عیوضی از آغاز بوده) این تراک را به یکی از کارهای خوب آلبوم بدل کرده است. ( با هزار حیله و ترفند دل تو از دل من تنگ بگو ای عزیز دیروز دلو می خری به چند؟ ... ) در قسمت هایی مطابق با ملودی شیوه اجرای خواننده تغییر می کند و به سرعت قسمت هایی را اجرا می کند که این نوع اجرا تا به حال از عیوضی شنیده نشده بود. قطعه نهم ( نوایی ) با شعر طبیب اصفهانی. مشخص نیست چرا ایلیا در این تراک خودش را به عنوان آهنگساز و ترانه سرا معرفی نکرده است! قطعه ای معروف که خوانندگان زیادی آن را اجرا کرده اند این بار توسط عیوضی و با تنظیم دیجیتالی و تاثیر گرفته از موسیقی غربی بر روی ملودی فلکلور خراسانی اجرا شده است. مهرداد کاظمی یکی از معروف ترین اجرا کنندگان این قطعه است. همخوانی مهناز غمخوار در قسمت هایی از کار به زیبا شدن کار کمک کرده است. به دلیل ماهیت زیبای ترانه و ملودی، همواره این ترانه دلنشین است. اجرای محمدرضا عیوضی هم خوب است و تنظیم ایلیا هم به خوبی انجام شده است. همخوان قسمت هایی از شعر را با تاثیر از اجراهای هندی می خواند و فضای متنوعی ایجاد کرده است. این قطعه هم با توجه به نو بودن شیوه کار، قابل توجه است و در زمره کارهای خوب البوم قرار گرفته است. قطعه دهم ( بی خیال ) با صدای بانجو آغاز می شود و کاور یک کار لاتین آمریکایی دیگر است که توسط آقای ایلیا مورد استفاده قرار گرفته و نام ایلیا منفرد را به عنوان آهنگساز یدک می کشد!! نکته جالب اینکه در ترانه خواننده می خواند : ( بسه دیگه اینهمه رنگ و ریا حیا کن !!!! ) در این قطعه نه تنها ترانه نه چندان خوب به ملودی خورانده شده است بلکه خواننده و طرز اجرای او هم به ملودی خورانده شده است!!! مشخص است که اصلا صدای و شیوه و سبک عیوضی برای این کار مناسب نبوده و حتی در اندازه عیوضی نبود است! در واقع عیوضی با اجرای این تراک کاور سطح کاری خود را بسیار تنزل داده است! دیدگاه کلی: آلبوم پنجم محمدرضا عیوضی با نام دل خوش سیری چند مجموعه ای اکتیو و پر سر و صدا است و تغییر سبک خواننده اثر محسوب می شود. ایلیا که یکی از آهنگسازان خلاق است، با استفاده از کاورهای زیادی در این آلبوم و نوشتن نام خود به عنوان آهنگساز، هنر خود را به عنوان یک با تجربه زیر سوال برده است! این آلبوم در زمره کارهای خوب بازار کار معمولی است. در صورتی که از کارهای اکتیو خوشتان می آید و به کارهای لاتین آمریکا علاقه دارید یا از صدای عیوضی و اجرای او خوشتان می اید و یا به کارهای ایلیا علاقه مندید این آلبوم را تهیه کنید. نکات مثبت آلبوم را می توان صدا و اجرای خوب خواننده، موسیقی اکتیو و تنظیم های نسبتا خوب دانست. نکات منفی آلبوم کاورهای زیاد، یکی دو ترانه نه چندان خوب و یکی دو قطعه سبک دانست! |
| آخرین به روز رسانی ( شنبه ۱۴ آذر ۱۳۸۸ ساعت ۱۲:۱۶ ) |
