|
||||
| سیاوش ناظری | گه بی گه |
|
آلبوم جدید گَه بی گَه با صدای سیاوش ناظری به صاحب امتیازی موسسه نهاله رودکی به بازار عرضه شد. پیش نقد: سیاوش ناظری، خواننده و آهنگسازی که از بستگان شهرام ناظری است و با ایده های تازه در موسیقی اصیل فعال است، مجموعه ای دیگر را به بازار عرضه کرد و روشی دیگر را در اجراهای خود بکار گرفت. گویا سیاوش دریافته که با حرکت در مسیری که بزرگانی چون شهرام ناظری از آن گذشته اند، نمی تواند خود را مطرح کند، و بنابراین به سمت شیوه های تازه ای رفته است. می توان شیوه اجراهای سیاوش ناظری را در فرازها و فرودهای ناگهانی و تغییر لحن ها نزدیک به شیوه نامجو دانست با این تفاوت که سیاوش سعی می کند بر خلاف نامجو از چهارچوب عُرفی موسیقی خارج نشود، گرچه نمی توان این مجموعه را آلبومی صرفا در سبک موسیقی اصیل دانست. اجرای تازه ی سیاوش ناظری گروهی را جذب کرده است ولی خواننده به خصوص در اوج های ناگهانی کمی ناپخته عمل می کند و به همین دلیل اجرای او در قسمتهایی اثر دفعی پیدا کرده است. این آلبوم موسیقی اصیل توانسته در مدت زمان اندکی جمعی از طرفداران سبک های دیگر موسیقی را به خود جذب کند که یک دلیل آن حرکت کردن آلبوم در مسیری غیر قابل پیش بینی و تغییرات آنی در فضاها است. تنوع زیاد هر تراک از این مجموعه و استفاده از سازهایی مثل گیتار و پرکاشن، شنوندگانی که موسیقی اصیل را به خاطر روند یکنواخت از خود دور کرده اند، تحت تاثیر قرار می دهد. اینسرت: روی جلد آلبوم طرحی ساده و مبهم است که طیف رنگی از منبع نور به سمت تاریکی رفته است. نام آلبوم و خواننده با فونت معمولی روی جلد نوشته شده است. در پشت جلد عکسی از نیم رخ خواننده است و نام نوازندگان در کنار آن چاپ شده است. در صفحه داخلی اطلاعات تراک های آلبوم چاپ شده است. اینسرت این مجموعه کاملا معمولی است و هیچ جذابیتی ندارد. اطلاعات آلبوم: آلبوم 53 دقیقه ای گَه بی گَه دارای 4 قطعه است. اشعار از حضرت مولانا و حضرت حافظ است. آهنگساز قطعات، سیاوش ناظری است. تنظیم ها از سیاوش ناظری و نسیم شاملو است. نوازندگان این مجموعه فیروز ویسانلو، فرود خاموشیان، احسان فرامرزی پور و سیاوش ناظری هستند. اطلاعات قطعات: قطعه اول (عشوه ) با شعر حضرت مولانا و تنظیم نسیم شاملو. موسیقی زیبا و ملایمی با صدای سه تار و گیتار آغاز می شود و ریتم می گیرد. پس از حدود یک دقیقه و نیم، ریتم موسیقی سریع تر می شود و سازهای کوبه ای و دف اضافه می شود. خواننده همراه با ریتم سریع شروع به اجرا می کند. از همان ابتدا فرازی نسبی دارد و در بیت بعدی، سه شیوه مختلف در اجرا را بکار می گیرد. ابتدای بیت را با لحنی آرام آغاز می کند و پس از اوجی ناگهانی و کوتاه، بیت را صدای خراشیده ای به پایان می برد. موسیقی زمینه خواننده را در اوج ها و فرودها دنبال می کند. سیاوش ناظری اجرای خود را در زمینه موسیقی زیبایی ادامه می دهد. موسیقی بی کلام در میانه تراک حدود یک دقیقه تراک را پیش می برد و با صدای گیتار، همه سازها نواخته می شوند تا زمینه را برای آغاز اجرای خواننده در اوج آماده کنند. ( گفت جان من می نیایم تا بننمایی نشان کو نشان کو مهر سلطان من نشان آوردمش ...) پس از اجرای بیت در اوج، موسیقی با همان ریتم نسبتا تند، کمی ملایم می شود و خواننده را برای اجرای آرام به همراهی فرا می خواند. انتهای این قسمت را خواننده با صدایی آهسته و خشن به پایان می برد که ایده ی نه چندان جالبی به کار برده است. ریتم انتهای قطعه بسیار آرام می شود و خواننده به آرامی شعر را پایان می برد. قطعه 11 و نیم دقیقه ای عشوه، فضای بسیار متنوعی دارد و شنونده را برای شنیدن تمام قطعه نگه می دارد. قطعه دوم ( بی گاه ) با شعر حضرت مولانا. نام آلبوم از این قطعه گرفته شده است. گیتار آغاز کننده موسیقی است. فضایی آرام و زیبا در ابتدا در مدت دو دقیقه توسط گیتار ترسیم می شود. موسیقی زیبای ابتدایی پیش درآمدی بر آغاز موسیقی است که کم کم ریتم می گیرد. ریتمی که گیتار به موسیقی می دهد همراه با سازهای کوبه ای می شود. تم کار کمی به کارهای حماسی نزدیک است. پس از سکوتی کوتاه، در میانه قطعه، خواننده بر روی زمینه شروع به خواند می کند: ( بی گاه شد بی گاه شد خورشید اندر چاه شد خورشید جان عاشقان در خلوت الله شد ...) سیاوش ناظری هر بند را در اوجی ضربه ای آغاز می کند و تا انتهای هر بند فرود دارد. موسیقی زمینه آرام و مناسب فضا است. در ادامه خواننده به آرامی بیت را آغاز می کند، در میانه اوجی همراه با تحریر می گیرد و با لحنی خراشیده به پایان می برد. این تغییرات در لحن و اجرا در قسمت بعدی نیز ادامه پیدا می کند. در این تراک 5-6 لحن و صدای متفاوت را بکار می گیرد. موسیقی زمینه تناسب خوبی در آغاز های ضربه ای خواننده ایجاد کرده است. تغییرات بکارگرفته شده، نوعی هیجان در فضا ایجاد می کند که شنونده را برای شنیدن ادامه کار کنجکاو می کند. موسیقی بی کلام در دقیقه هشت تا ده، قطعه را به پیش می برد. خواننده به آرامی مصرع را آغاز می کند و با صدای بلند به پایان می برد. خواننده قطعه را در فضایی متنوع ادامه می دهد. موسیقی آرام خواننده را در اجرایی ملایم همراهی می کند. پایان بیت را خواننده با تحریری در اوج اجرا می کند. قسمت انتهایی قطعه حسن ختامی زیبا برای قطعه 15 دقیقه ای بی گاه است. قطعه سوم ( قوم به حج رفته ) با شعر حضرت مولانا. صداهای ابتدایی که القا کننده فضای بیابان و اعراب و شتر و ... است. پس از یک دقیقه موسیقی کم کم فضا می گرد و ریتم متعادلی پیدا می کند. بربط ریتم اصلی را به موسیقی می دهد. موسیقی بی کلام تا دقیقه 4 ادامه پیدا می کند. خواننده با لحنی آرام و با صدایی در پس زمینه شعر را آغاز می کند. ( ای قوم به حج رفته کجایید ... ) اجرای خواننده در این قسمت چندان جالب نیست. پس از چندین بار تکرار این قسمت، موسیقی بی کلام زمینه را برای آغاز رسمی اجرای خواننده آماده می کند! وقفه ای کوتاه در موسیقی و آغاز اجرا با ریتم تندتری نسبت به موسیقی بی کلام. اجرای خواننده در این تراک معمولی است. البته از نظر عدم وجود اوج ها و فرودهای ناگهانی معمولی است! موسیقی بی کلام در بین اجرای خواننده، با محوریت بربط، پاسخ مناسب و زیبایی به خواننده است. در ادامه موسیقی زمینه اجرای خواننده آرام می شود و خواننده به ملایمت شعر زیبای حضرت مولانا را اجرا می کند. لحن اجرای خواننده دلنشین می شود و فضای متفاوتی از قطعات قبلی ایجاد می کند. در قسمت انتهای قطعه، خواننده بیت را با صدای بلند آغاز می کند و در اوج به زیبایی ادامه می دهد. اوج زیبای خواننده با صدای کمی خراشیده که ای قوم به حج رفته را تکرار می کند، پایان بخش این قطعه زیبای 14 دقیقه ای است. قطعه چهارم ( آن یار ) با شعر حضرت حافظ. سه تار آغاز کننده تراک است. ریتم آرام سه تار قطعه را پیش می برد. خواننده پس از دو دقیقه به ملایمت اجرای خود را آغاز می کند. ( آن یار کز او خانه ی ما جای پری بود سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود ...) موسیقی آرام زمینه با صدای سه تار خواننده را همراهی می کند. پس از اجرای این قسمت، موسیقی ریتم سریع تری می گیرد و خواننده مطابق ریتم شعر را ادامه می دهد. موسیقی زمینه سه تار و ساز کوبه ای است. در ادامه خواننده قسمتی را در اوج اجرا می کند. پس از اجرای خواننده باز هم ریتم موسیقی سریع تر می شود و موسیقی بی کلام با ضرباهنگ سریعی قطعه را پیش می برد. خواننده بر روی موسیقی با ریتم تند، با لحن ملایم اجرای خود را ادامه می دهد. مصرع پایانی شعر حضرت حافظ را خواننده در اوج با موسیقی زمینه صدای سازهای کوبه ای اجرا می کند. با کند شدن ریتم موسیقی و بازگشت به ریتم ابتدای قطعه، خواننده بیت اول را بار دیگر به آرامی اجرا می کند. قطعه 12 دقیقه ای آن یار پایانی زیبا بر آلبومی قابل قبول است.
دیدگاه کلی: آلبوم گَه بی گَه نگاه تازه ی سیاوش ناظری به موسیقی را نشان می دهد. اجرای اشعار از مولانا و حافظ در سبک و سیاقی تازه و کمی خارج شدن از شیوه های اجرایی گذشته، توانسته این مجموعه را به آلبومی نسبتا جذاب برای گروهی از شنوندگان تبدیل کند که قبلا روی خوش به موسیقی اصیل یا تلفیقی نشان نمی دهند. در واقع با بکارگیری سبک ها و راهکارهای تازه، شعر مناسب و با مضمون به جای کلمات بی معنی به مخاطب عرضه شده است. نقطه قوتی چون اشعار، صدای نسبتا خوب خواننده، تنوع در اجرا، موسیقی زیبا در برابر نقاط ضعفی چون اجراهای ضعیف ناشی از تعجیل یا کم تجربگی در برخی قسمت ها قرار گرفته است. این مجموعه می تواند برای کسانی که به موسیقی تلفیقی علاقه مند هستند یا دوستدار کارهای نو هستند و ... و بطور کلی برای هر شنونده موسیقی جالب باشد. گرچه شاید کسانی که به موسیقی اصیل به شکل سنتی و متعصبانه نگاه می کنند، این آلبوم را دون شان موسیقی اصیل بدانند. آلبوم با کیفیت اصل در همه فروشگاه ها موجود است. از دانلود و کپی بپرهیزید. این نشانی پست الکترونیک دربرابر spambot ها و هرزنامه ها محافظت می شود. برای مشاهده آن شما نیازمند فعال بودن جاواسکریپت هستید |
| آخرین به روز رسانی ( جمعه ۰۲ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۱۹:۰۲ ) |
